Auteur: nikol

Weinig zin

Ik heb niet zoveel zin om naar binnen te gaan. Liever blijf ik buiten staan. Er is meer afleiding, zoveel te doen, zoveel te zien. En ik kan kiezen om alleen leuke dingen te doen en te zien. Waarom zou ik dan naar binnen gaan? Ik weet wel waarom,maar ik heb zo weinig zin. Weerstand…

Door nikol 28 augustus 2020 0

Kinderlijk

Kinderlijk ben ikin de ogen van wiehet Kind in zichzelfheeft afgezworen. Kinderlijk vind ik mezelf als ik hunker naar erkenning en graag veel grootser zou willen zijn. Kinderlijk voel ik mezelf als Groten dezer Aarde met weelderige Taal gesproken Wijsheden tevoorschijn toveren. Kinderlijk ben ik van bij geboorte nooit meer afgezworen. Kinderlijk blijf ik zolang…

Door nikol 17 augustus 2020 0

*Tangara’s van het Westen

Ze kwamen mij opzoeken, de Tangara’s van het Westen. Sommigen kwamen nieuwsgierig dichtbij, anderen bleven voorzichtig op een afstand. Ze wilden me iets vertellen, maar ik hoorde ze niet. Soms ben ik doof. Ik luister niet goed. Ze komen terug, telkens weer. Ik probeer te luisteren, niet doof te zijn. Maar ze zijn zo schuchter…

Door nikol 7 augustus 2020 0

Woorden uit het hart

Ik zal niets veranderen aan wat ik schrijf, aan wat mijn hart door mijn pen naar buiten drijft. Er is niets dat beklijft zo hard dan de woordenop papier. Ik laat ze hier. Ik blijf maar luisteren naar wat het wil vertellen, me vergezellen met woorden die soms niet rijmen en soms toevallig wel, juist…

Door nikol 7 augustus 2020 0

Binnen en Buiten

Beste Boom, Het is lang geleden, dat ik hier bij jou op een bankje zat. Een nieuwe Koning veroorzaakte tumult en ik was genoodzaakt jou voorbij te wandelen, niet stil te staan, laat staan op deze bank te gaan zitten. Ook nu weet ik niet goed of ik hier mag zitten, maar ik doe het…

Door nikol 2 juni 2020 0

Sluiers opgelicht

Ik heb een afspraak op een oneindig Eiland met de onpeilbaar diepe Zee. Ik kijk in de verte naar waar het water de hemel raakt. Er hangen sluiers, ondoordringbare sluiers die ik niet kan oplichten. Ik vraag om raad. De Zee weet waar het om gaat. De Zee toont een Oud Verhaal, een ver verleden,…

Door nikol 26 februari 2020 0

Essentie

Mijn Boom, natuurlijk ben je niet van mij. Je bent van de Aarde en de Zon. Vergeef me het gebruik van een bezittelijk voornaamwoord. Beschouw het als een koosnaampje. Ik kijk naar jou en zie het leed dat je hebt geleden, de opsplitsing van jouw stam, in vier aparte sterke stammen. Alsof je vier levens…

Door nikol 17 januari 2020 0

Waardevol

Mijn beste Boom, wat kan ik doen voor jou? Ik zit hier maar alles aan jou te vragen en jij helpt mij altijd weer op weg. Kan ik ook iets voor jou doen? “Er gewoon zijn.” Dat begrijp ik ja. Ik ben ook blij dat jij er bent. Maar kan ik ook iets doen? “Aan…

Door nikol 5 januari 2020 0

Loslaten

Het schemert al als ik op mijn vertrouwde plek aankom. De pastel roze gloed op het water ontroert mij. Het is allemaal oké. Ik heb vertrouwen. Diep in de aarde roert er iets. Het beweegt, siddert en schudt. Schatten van de aarde dienen naar boven te komen, op te wellen uit de diepte. De tijd…

Door nikol 29 december 2019 0

Boodschap

Ik luister. Ik luister naar mijn Boom. Het wordt tijd dat ik zwijg en Hem eens laat spreken. Ik moet even wennen aan zijn taal, zijn manier van vertellen in beelden en verhaal. Hij toont een jonge boom. De jonge boom staat binnen in Hem. Ik luister: “mijn jonge boom leeft nog steeds in mij.…

Door nikol 15 december 2019 1