Geen weg terug

Er is geen weg terug. Ik ben hier nu aan begonnen en moet doorzetten. Maar ik voel weerstand, heb heimwee naar hoe het vroeger was, naar bekende paden en oude patronen. Tegelijk weet ik dat bekende paden en patronen me geen stap verder brengen. Integendeel. Ze leiden naar Nergens, naar Niemandsland. Ik moet dus verder,…

Door nikol 15 april 2019 Uit

Aanwezig

Ik ben aanwezig, hier, waar ik schrijf, waar al mijn gedachten wegdrijven in de tijd. Ik ben aanwezig, hier, in mezelf, in alle vezels van mijn lijf. Ik voel ze leven, kloppen, bewegen. Sommige vezels en cellen vragen extra aandacht. Ik geef ze die aandacht. Daar worden ze blij van. Ze worden op slag minder…

Door nikol 12 april 2019 Uit

Monkey Mind

Ik zet mij neer onder een Boom om te rusten.Prompt vallen er tientallen aapjes uit, recht in mijn nek. Ze trekken aan mijn haren, mijn neus en mijn oren. Ze willen me doen opstaan, me meetrekken in de bomen. De ene trekt aan mijn linkerarm, de andere aan mijn rechter, zodat ik bijna uit elkaar…

Door nikol 11 april 2019 Uit

Hagelbui

Na het schrijven van de brief aan mijn Zelf, barstte er een onweer los. Een enorme hagelbui stortte zich op mijn kop. Ik dook in elkaar en trok de kap van mijn regenjas verder over mijn voorhoofd. Er was geen schuilplaats. Ik voelde grote hagelbollen pijnlijk rammen op mijn kop. Ergens wist ik dat deze…

Door nikol 31 maart 2019 Uit

Mijn liefste Zelf,

ik schrijf je een brief. Ik weet niet waarom. Gewoon omdat ik dat nog nooit gedaan heb. En zeker niet met de aanspreking ‘liefste Zelf’. Het is goed dat ik dat eens doe. Dat ik jou eens zeg hoe dankbaar ik ben dat jij er bent en dat je er altijd was. Het klinkt zo…

Door nikol 17 maart 2019 Uit

Droom

Ik open een deur en zwaai naar mijn geliefde. Dag schat! Ik ben effe weg, een boek gaan schrijven. Hij knikt en zegt: da’s goed, doe dat maar, ik zie je straks dan wel. Ik ga op weg en schrijf een boek, dat van mijn leven. Al is het maar voor even. (70)

Door nikol 1 maart 2019 Uit

Tijgervel

Ik zit samen met mijn Tijger in het gras, in de zon. Hij ligt naast mij te waken, terwijl ik langzaam over zijn rug streel. Zijn vacht is zo zacht en toch zo ondoordringbaar sterk. Hoe zou het zijn om in zo’n pracht van een vacht te mogen leven? Veilig, beschermd, warm vanbinnen, bestand tegen…

Door nikol 24 februari 2019 Uit

Het Nu

Er is geen waarheid boven deze van dit moment. Alleen wat nu is, is. Dan is het weer weg. Nu is er een nieuwe Nu. Er is altijd Nu. Dat is waar. Nu ben ik Hier. Nu weer. En Nu. Nu. . (72)

Door nikol 16 februari 2019 Uit

Hoog Bezoek

Ik ruim mijn Kamer op, hierboven, want er komt Hoog Bezoek. Mijn Reisgezel, mijn Indiaan en Tijger helpen mee.Wie of wat komen zal, dat weten we niet,maar dat het komen zal,dat weten we wel. Mijn Linkerkamer is wat stoffig. Alle boeken in de rekken worden afgestoft en netjes geordend. Mijn Indiaan bladert in mijn schrift…

Door nikol 10 februari 2019 Uit

Tijger

Er zit een Tijger in mij, ergens diep, diep, diep vanbinnen. Hij ligt daar in een diepe slaap, ver verscholen voor Buiten. Ik weet dat hij daar is en probeer al heel mijn leven hem daar te houden, verstopt voor Buiten, weggedommeld in een soort lethargische slaap. Nu is er iets in mij dat hem…

Door nikol 26 januari 2019 Uit